ไม่พูดถึงสักนิดคงจะไม่ได้ค่ะ

ไปดู L Change the WorLd มาเมื่อวันเสาร์ค่ะ
ดูรอบบ่ายสอง 45 นาที ที่สยามพารากอน (บัตรสองร้อยแน่ะ ..TwT ไม่เคยดูหนังบัตรแพงขนาดนี้มาก่อนเลยเนี่ย ดีนะได้ที่นั่งค่อนข้างดี.. ) โรง 4 ใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่ม นี่ถ้าไม่ได้คุณพนักงานคอยบอกทางไปที่นั่งล่ะก็มีหวังได้หลงทางในโรงหนังเป็นแน่แท้

พูดถึงหนังสั้น ๆ ค่ะ เพราะหลังจากดูจบแล้วก็ได้วาดและเพนท์รูปนี้

[ภาพใหญ่ที่ DeviantArt ค่ะ]

ใช้เวลามากเกินกว่าที่คำนวณไว้ (จะสอบแล้วด้วยนะ - - ..) หนังสือหนังหาก็แตะ ๆ ไปได้นิดเดียว เวลาที่เหลือไม่ค่อยจะอำนวยให้อัพบล็อกยาว ๆ เท่าไหร่ --ที่จริงตั้งใจจะยอมแพ้ เลิกลงสีแล้วไปอ่านหนังสือ เพราะไม่รู้จะทำยังไงกับพื้นหลังดี แต่สุดท้ายก็ลุกมาทำต่อจนเสร็จ เพราะถ้าไม่เสร็จวันนี้ คงต้องทำต่อหลังสอบนู่น ..นานเกินไป เดี๋ยวความอินหายก่อน ฮา .. แถมถ้าไม่เสร็จ ความมุ่งมั่นจะอ่านหนังสือก็จะมีไม่มากเท่าที่ควร ประมาณว่า ถ้ามีสิ่งที่ต้องทำให้เสร็จก่อน แต่ปล่อยไว้ไม่ยอมทำ มันก็จิตใจไม่สงบจริงไหม (สรุป L สำคัญกว่าเกรดเหรอเนี่ย .. ไม่นะค้า ต่อจากนี้เราจะไฟท์เต็มที่แล้ว)

ขอบคุณ Kurai ซังมาก ๆ ค่ะที่อุตส่าห์ถ่ายรูปหน้าต่างบ้านไวมีส์เฮาส์ชัด ๆ มาให้ (<< รบกวนเขาจริง ๆ =___=;;)

[สปอยล์จุดเล็ก ๆ ค่ะ เตือนนิด]

"L Change the WorLd"

.

.

.

L

Change the WorLd

ในความคิดของเราแล้ว ชื่อเรื่อง แยกกันแบบนี้ค่ะ

(คือ พยายามจะหาเหตุผลที่มันผิดแกรมมาร์)

เพราะจากเหตุการณ์ทั้งหลายที่เกิดขึ้นในเวลาไม่กี่วัน
"WorLd" หรือโลกของ L ก็ได้เปลี่ยนไป :)

ชอบตรงที่ ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ L และเด็ก ๆ ก็ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากการได้อยู่ร่วมกัน เด็กทั้งสองคนสามารถก้าวไปยังอนาคตที่สดใสพร้อมกับรอยยิ้ม แม้จะไม่เหลือใครแล้วก็ตาม และ L .. ได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างคุ้มค่า จนถึงขนาดที่ทำให้เขารู้คุณค่าของการมีชีวิต ทั้งที่ที่ผ่านมาไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ไม่ได้รู้เลยว่าโลกที่ตัวเองไม่เคยสัมผัสนั้นมีอะไร (ไม่ค่อยเห็นคุณค่าของชีวิตคนอื่นเขาด้วย ฮา ..)

จากที่เคยอยู่ในโลกแคบ ๆ ก็ได้เรียนรู้บางสิ่งที่สำคัญ และเพิ่งจะได้เห็นความน่าอยู่ของโลกใบนี้

..ถ้าเพียงแต่ L จะมีโอกาส -- มี เวลา อีกสักนิด ที่จะได้รู้ ได้เห็น อีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ตัวเองไม่เคยเห็น (อย่างที่เขาเองก็ต้องการ) ก็คงจะดี ..

ตอนที่มากิจังฟังเสียงตุ๊กตา เราร้องไห้เลย ร้องจริง ๆ
แบบ ฮือๆๆๆ จนคนข้าง ๆ หันมามองว่าอีนี่เป็นอะไร - - ..

อยากให้ L มีวันพรุ่งนี้
อยากให้ L มีชีวิตต่อ TwT

..

ได้เห็นมัตสึแอลทำอะไรน่ารัก ๆ เยอะเชียวค่ะ ไม่ผิดหวัง (เพราะหวังไว้แค่นั้น คือไปดู L) ว่าจะไปดูอีกรอบด้วยเนี่ย(แต่ต้องรอหลังสอบ) อยากรู้ว่าพันธมิตรจะพากย์หลายฉากยังไง แค่นี้ก็ฮาตรึมแล้ว XD

เรื่องที่แอบ upset เล็ก ๆ เขาก็พูดกันไปหมดแล้ว คือพล็อตแบบนี้มันเกือบจะเชยไปแล้ว บทแอบอ่อน(ไม่ค่อยแอบ ..ที่จริง) มีรอยรั่วหลายที่ แต่โดยรวมออกมา OK แหละ สำหรับเรายังไงก็ชอบมาก ๆ อยู่ดี เพราะได้ไปดู "L" จริง ๆ เห็น L ทำหลายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน L เห็น L ทำหน้าแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน สำหรับคนที่ชอบ L รัก L ก็ต้องการแค่นี้ล่ะค่ะ :)

[สครีมเต็มที่ + สปอยล์นะจ๊ะ]

L เขินนนนน L เขินนนนนนน วี้ดดดดด โดนซบเป็นครั้งแรก ทำอะไรไม่ถูก น่าร้ากก XD XD XD

ฉากที่เด็ก ๆ พากันร้องไห้แล้ว L ทำหน้าไม่ถูกก็น่าร้ากกกก (ฮากันทั้งโรง)

L นั่งรถไฟ เป็นท่านั่ง (โหน) ที่น่ารักไม่ไหวแล้ว โอ๊ย น่ารัก น่ารัก น่ารัก ๆๆ

นาโอมิเท่ห์มากกกก ไม่เสียแรงที่แอบปลื้มมานาน

L รักวาตาริจริง ๆ  (ทำเอาน้ำตาไหลตั้งแต่ต้นเรื่อง ..
"Watarisanwa Ryuusakisanno otousan desu ka"
<< ประโยคนี้แหละ ถ้าจำไม่ผิด) 
ฉากตอน L เอาผ้าปิดหน้าวาตาริ แค่ดูยังเจ็บแปล๊บ ๆ เลย 

L นั่งมองทะเล (เพิ่งรู้ไม่นานมานี้ว่า L นี่ก็ชอบนั่งมองพวกท้องฟ้า ทะเล สายลมอะไรแบบนี้ด้วย แอบโรแมนติกนะคะเนี่ย XD)

ฉากใกล้จบไปจนถึงจบ .. T^T มองหน้า L ไป ร้องไห้ไป

สรุป L เท่ห์มาก L น่ารักมาก L สุโก้ย.. TwT

ปล. ไปจอง L File No.15 มาแล้ว คาดว่าน่าจะได้หลังสอบ ทำให้มีกำลังใจจะผ่านช่วงเวลาอันโหดร้ายนี้ไปได้มากขึ้นกว่าเดิม - -

ปล.2 คิดถึงไลท์จังเลยแฮะ 

ปล.3 ตั้งใจอ่านหนังสือกันด้วยนะคะ อย่ามัวแต่วาดรูปเหมือนคนแถวนี้ล่ะ

.

.

.

ปล.4 คงจะ ..เป็นไฟนอลที่สนุกพิลึก
ญี่ปุ่นร้อยข้องี้ .. และเลขง่าย(ตรงไหน?) ที่นับแล้ว ได้เรียนแค่คาบเดียว

พึ่งตัวเองเป็นหลักล่ะ คราวนี้ หึหึ T T